Radość jest pełna tylko wtedy, kiedy możesz się nią dzielić z innymi. Czymże by była, gdybyś nie mógł podzielić się radosną nowiną z innymi? Wyobrażasz to sobie? Zgasłaby jak płomyk dopalającej się świecy. Pozostał by tylko przykry dym.

         Ponownie przypomnij sobie to radosne wydarzenie. Zapewne było ono dla ciebie czymś ważnym, szczególnym. Ale czy potrafiłeś tak do końca, w pełni dostrzec jego wyjątkowość? Czy dostrzegłeś to, że było ono cudem Boga, że wydarzyło się za Jego sprawą i z Jego woli? Czy może potraktowałeś je w sposób zwyczajny, a może obojętny? Jak było? Odpowiedz sobie w sercu.

         W twoim życiu jest wiele momentów, kiedy możesz - zarówno ty, jak i twoja rodzina, znajomi - dostrzec i świętować cuda Boże. Świętowanie cudu, który zdziałał Bóg owocuje kolejnym cudem. Jak ty obchodzisz się z nimi w twoim życiu?

         Przemyśl jeszcze raz to dzisiejsze rozważanie. Odnieś je do usłyszanej dziś w kościele Ewangelii oraz swojego życia. Odpowiedz sobie w sercu jak to jest u ciebie. Zapytaj też Boga, jaki cud przygotował dla ciebie na dzisiaj. Bądź uważny, czuwaj i oczekuj, albowiem nie znasz dnia ani godziny. Ten cud się spełni. Wierz.